wsiepolskie.pl

Encyklopedia Wsi i Regionów województwo dolnośląskie / powiat wołowski / gmina Wołów

  • Znajdź dział

  • Galeria zdjęć
  • Opis i historia wsi
  • Historia
  • Instytucje

Łososiowice

www.lososiowice.56-100.wsiepolskie.pl

Moderator: Marta Wabiszczewicz-Krawczuk

Redakcja: Marta Wabiszczewicz-Krawczuk

Zostań moderatorem tematycznym

Opis i historia wsi / Historia

Łososiowice - historia wsi w oparciu o teksty źródłowe
 Na terenie dzisiejszej wsi Łososiowice znalezione zostały przedmioty z epoki kamiennej, jak np. ostrza siekiery, które wskazują na istnienie wczesnych osad na tym terenie. Z epoki brązu (2000 p.n.e.-800 n.e.) oraz z okresu osadnictwa Wandali na Śląsku (100 p.n.e.- 600 n.e.) zostały znalezione groby z wyposażeniem. W jednym z nich znaleziony został miecz z II wieku p.n.e.
Dokładna data utworzenia wsi nie jest znana. Według niepotwierdzonego dokumentalnie przekazu historycznego zmarły w 1153 roku hrabia Piotr Włostowicz był inicjatorem budowy domu zakonnego Benedyktynów w Łososiowicach. Według tego przekazu wieś nosiła wówczas nazwę Włostowice.
Podobnie niepewna jest pisownia nazwy wsi, która widoczna jest na podstawie dokumentów i innych pisemnych przekazów historycznych. Według panującej opinii historyków pierwsza wzmianka dotycząca wsi pochodzi z 1208 roku, a Łososiowice nosiły wówczas nazwę LOZOZEUICH. Treść dokumentu dotyczy dwóch braci, Sdana i Nozala, poddanych ze Stobna, którzy uprawiali pole i łąkę oraz zajmowali się lasem dębowym, terenami należącymi wcześniej do Lozozeuich.
Późniejsze źródła historyczne wspominają rok 1289, w którym to zmarły dnia 26.02.1289 roku książę Przemko Ścinawski przekazał testamentarnie Łososiowice klasztorowi Cystersów w Lubiążu.
Następny dokument pochodzi z roku 1303. Źródło to jest dokumentem zakupu majątku na terenie wsi LOSSOWIZ (Łososiowice), wsi lokowanej na prawie niemieckim. Akt zakupu został sporządzony i zatwierdzony dnia 29.09.1303 roku przez opata klasztoru w Lubiążu o imieniu Theodorich. Kupującym był Zulico ze wsi Grossonow (dziś Grodzanów), a sprzedającym Nicolaus, zwany również Lossoz.
Treść sfałszowanego dokumentu z dnia 03.02.1304 roku (fałszowanie dokumentów nie było w okresie średniowiecza niczym wyjątkowym), zatwierdzonego przez księcia Henryka Śląskiego, dotyczy zamiany majątków miedzy Hermannem, opatem klasztoru w Lubiążu a Mikołajem z Muschzilnitz. Książę Henryk Śląski zatwierdził te zamianę i powierzył klasztorowi wszelkie prawa książęce oraz najwyższe sadownictwo we wsiach Syrchow (Żerków), Sagaritz (Zagórzyce) oraz Steyndorf (Łososiowice). Steyndorf  to połączenie niemieckich słów Stein - kamień i Dorf - wieś.
Wzmianki o kościele pojawiają się już w roku 1376. W latach 1579-1670 w diecezji wrocławskiej przeprowadzone zostały kilkakrotnie wizytacje kościołów. W spisanych po łacinie protokołach pojawiała się również nazwa wsi Łososiowice i zapisy dotyczące kościoła. Pisownia nazwy wsi była różna: w 1638 - LOHSWITZ, na przełomie 1651/52 - LOSWITZ, 1666/67 - LOSSWITZ. Powodem wzmianek w protokołach był opłakany stan, w jakim znajdował się kościół. Stan ten był prawdopodobnie skutkiem zniszczeń z czasu wojny 30-letniej. Kamienna wówczas wieża była całkowicie zawalona, a wierzący mieszkańcy wsi coraz częściej udawali się do kościoła w Stobnie. Kościół był w tym czasie pod wezwaniem Św. Jadwigi i Archanioła Michała.
Do odbudowy doszło w latach 1700-1771, a jej inicjatorem był Ludwig Bauch, opat klasztoru w Lubiążu w latach 1696-1729. W tym samym czasie wybudowane zostały również kościół Św. Jakuba w Lubiążu oraz kościoły w Smogorzewie, Wilkszynie i Tymowej.
Długą listę niemieckich księży zamyka ks. Alois Pohl. Od 1907 roku on był księdzem w Łososiowicach, aż do końca stycznia 1945 roku, kiedy to zamordowany został przez rosyjskich żołnierzy. Jego zwłoki, jak również zwłoki gospodyni znalezione zostały przez niemieckich mieszkańców wsi, którzy powrócili do domów po wcześniejszej ucieczce przed żołnierzami rosyjskich wojsk. Zwłoki ks. Pohla pochowane zostały na cmentarzu przy kościele, a opiekę nad kościołem i wierzącymi w Łososiowicach przejął arcykapłan dr Kukówka z Wołowa, który władał również językiem polskim.
Jesienią 1947 roku Łososiowice opuścili ostatni mieszkańcy niemieccy.

Z ksiąg parafialnych kościoła sprzed II Wojny Światowej, które prowadzone były od roku 1774, zachowały się księgi chrztów z lat 1891-1945; przechowywane są one obecnie w Archiwum Archidiecezjalnym we Wrocławiu.